Eljasz Wojciech (1815–1904), artysta malarz religijny. Ur. się 4 V w Niepołomicach jako syn Jana Kantego Eliasza, a wnuk Wojciecha, który z niewiadomych bliżej powodów, prawdopodobnie politycznych, zmienił na terenie galicyjskim nazwisko rodowe Radzikowski na E. Kształcił się w Krakowie w ówczesnej Szkole Technicznej, gdzie w r. 1840 na wystawie publicznej wolnego m. Krakowa za obrazy: Matki Boskiej (olejny), Zygmunta III (klejowo mal.) a w r. 1843 za obraz Św. Antoniego zyskał dyplomy pochwalne i nagrody pieniężne. Odtąd poświęcił się wyłącznie malarstwu religijnemu, malując tak do kościołów krakowskich jak i wiejskich (m. in. w Płazie, w Drużbakach i wielu innych). Był dwukrotnie żonaty. Z drugiej żony Tekli z Krzyżanowskich († 1907) zostawił liczne potomstwo: najstarszy syn Walery był znanym malarzem historycznym, Władysław artystą rzeźbiarzem, Maria malarką. Umarł w Zakrzówku (gmina podkrakowska) dnia 18 XI 1904. Pochowany na starym podgórskim cmentarzu. Szczycił się znajomością z J. I. Kraszewskim.
Listy do syna Walerego pisane do Monachium; Świadectwa i listy pochwalne w zbiorach podpisanego; Świeykowski, Pamiętnik Twa Przyj. Sztuk Pięknych, Kr. 1904; Kalendarz Czecha; – Informacje Andrzeja W. Pacyny z Kr. na podstawie ksiąg metrykalnych parafii św. Józefa w Podgórzu.
Justyn Sokulski
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w kolejnych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.